20 oktober 2004
WEBLOG AFGESLOTEN
Deze weblog werd afgesloten op 20 oktober 2004.
Gepost door Sysop om 11:12 am | Reacties (0)
18 oktober 2004
Al ben je de mooiste
Tiny,
Al ben je de mooiste, de beste, de slimste en de flinkste van alle meisjes, je zal nooit mijn vriendin worden.
Mochten we in dezelfde klas zitten - jij altijd vooraan; ik helemaal achteraan waar de rare meisjes zich meestal verschuilen - dan zou ik je met plezier begluren. Die mooie wimpertjes, die gladde beentjes, dat blonde donshaar op jouw appelwangetjes: daar kijk ik graag naar.
Maar niet voor lang, want zeg nu zelf, Tiny, je ziet er altijd dezelfde uit: altijd even uitgeslapen, vrolijk, proper van top tot teen. Saai.
Maar wat me het meest stoort, Tiny, en sorry dat ik het zeg, zijn die 'avonturen' van jou. Dat je bijvoorbeeld een hele dag helemaal alleen moedertje hebt gespeeld, en dat je dat nog plezant vond ook. Denk je echt dat ik dat geloof? Vroeger moest ik alle dagen een hele nest jongere broertjes en zusjes veilig en wel naar school brengen (en terug), omdat ik de oudste was en dus de verstandigste moest zijn. Terwijl ik alleen maar droomde om van huis weg te lopen, in een verlaten kippenhok te gaan wonen en te overleven op bosbessen, hazelnoten en paddestoelen (ik had namelijk een spannend boek gelezen over een meisje dat dit had gedaan).
En dat andere verhaal, Tiny, toen je een fiets kreeg en met jouw opa een eerste tochtje deed. Welnu: ik heb die opa van jou eens goed bestudeerd en ik weet zeker: zulke opa's bestaan volgens mij niet.
Mijn opa deed in ieder geval geen fietstochtjes met mij, wegens te veel werk. Hij had een piepkleine slagerij waar de dode koeien aan een haak in het plafond werden opgehangen. En niet in de koelruimte, he Tiny, want die was te klein, maar in de winkel. Als ik een halve kilo gehakt ging halen, dan sneed mijn opa een stuk uit zo'n koe en draaide dat in de gehaktmolen.
In jouw verhalen hangen er nooit koebeesten te druipen aan een haak.
En dat vind ik zo vervelend bij jou, Tiny: het is nooit zoals in het echte leven.
Jenny M.
Gepost door jenny m om 09:07 am
12 oktober 2004
Liefste Tiny,
De foto's waren nog niet afgemaakt toen ik je die vorige brief heb gestuurd.
Hoe vind je deze?
Ik ben altijd wat bang dat ik iets stoms zeg als ik op zijn schoot zit.
Eigenlijk doe ik dat niet graag maar mijn mama wilde zo graag eens een mooie foto van mij samen met de goede man.
Geloof jij in de Sint?
En hoeveel?
Krijg jij speelgoed van de Sint of nuttigs?
Hoeveel snoep krijg jij?
Heb je dat ook dat de nic- nacjes soms al helemaal verslokerd zijn als je ze 's morgens uit je schoentje haalt.
Ik ben altijd bang dat ik niet genoeg 'dank u' zeg of dat ik niet blij genoeg ben.
Ik roep dan heel luid: Dank u Sint en Piet en Paard!
Je weet maar nooit.
Ik ben ook bang dat ik niet stil genoeg in mijn bedje lig en teveel luister als het de avond van 5 december is.
Komt de Kerstman ook bij jullie?
En wat zal jij dit jaar vragen?
Ik heb een dans voorbereid voor het kerstfeest.
Of heb ik je dat al verteld.
salut Tiny
ikzelfde als de vorige keer
Gepost door jenny g om 09:37 am
